Czy osoby niepełnosprawne przez strefy czystego transportu nie będą mogły jeździć własnymi, starymi samochodami po mieście? Na to i inne pytania dotyczące wprowadzenia stref czystego transportu w miastach odpowiedział wiceminister klimatu i środowiska Krzysztof Bolesta.
Posłanka Barbara Bartuś (PiS) wybrana do Sejmu głównie głosami z powiatu nowosądeckiego i gorlickiego, skierowała do Ministerstwa Klimatu i Środowiska kilka pytań o strefy czystego transportu. Odpowiedział wiceminister klimatu i środowiska Krzysztof Bolesta, który w przeszłości pracował między innymi dla Fundacji Promocji Pojazdów Elektrycznych. Wyjaśnia przepisy i rozwiewa wiele wątpliwości.
Przede wszystkim, zgodnie z art. 39 ust. 1 ustawy o elektromobilności i paliwach alternatywnych, gminy mają możliwość a nie obowiązek tworzenia stref czystego transportu. To gminy najlepiej znają lokalne uwarunkowania i prowadzą odpowiednią politykę transportową i w zakresie ochrony środowiska. Mogą ustalać granice stref i wyjątki, o których mówi sama ustawa.
Niepełnosprawni w strefach czystego transportu
Co mają zrobić mieszkańcy, którzy nie mogą korzystać z komunikacji miejskiej, (np. niepełnosprawni), a nie stać ich na zakup nowego samochodu? Tak zaczyna swoją interpelację Barbara Bartuś. Pytanie okazuje się całkowicie nietrafione.
Wiceminister Bolesta wskazuje na katalog pojazdów w ustawie, które są uprawnione do wjazdu na teren strefy czystego transportu niezależnie od posiadanego napędu i decyzji danej gminy. W katalogu tym wprost wskazane są pojazdy używane przez osoby z niepełnosprawnościami. Oznacza to więc, że wprowadzenie stref czystego transportu nie ogranicza użytkowania pojazdów posiadanych przez osoby niepełnosprawne.
Jak poruszać się po mieście?
Co do zasady strefy czystego transportu nie powstają na obszarach, gdzie nie funkcjonuje alternatywny sposób przemieszczania się – przypomina Krzysztof Bolesta. Należy założyć, że samorządy przy planowaniu stref czystego transportu biorą pod uwagę rozwój komunikacji miejskiej, która stanowi najlepszą alternatywę dla poruszania się po mieście samochodami, niezależnie od norm emisji spalin.
Rada gminy może zezwolić na wjazd do strefy czystego transportu w godzinach 9–17 przez okres nie dłuższy niż trzy lata od jej ustanowienia pojazdów niespełniających wymogów, pod warunkiem uiszczenia opłaty. Wysokość opłaty ustala wójt, burmistrz bądź prezydent miasta. Nie może jednak ona przekroczyć 2,50 zł za godzinę lub 500 zł miesięcznie.
Ponadto art. 39 ust. 5 ustawy o elektromobilności i paliwach alternatywnych
Konsultacje stref czystego transportu
Ponadto projekty uchwał o strefach czystego transportu podlegają szerokim konsultacjom społecznym, co pokazuje przykład Warszawy i Krakowa. Stolica nie zdecydowała się na dużą strefę czystego transportu, natomiast Kraków łagodzi przepisy. W praktyce tylko najstarsze auta – w Warszawie od 1 lipca 2024 roku diesle ponad 19-letnie i benzyniaki starsze niż 27 lat – nie wjadą do stref. Mieszkańcy miast dostaną ponadto dodatkowy okres przejściowy na dostosowanie się do przepisów.
Kraków będzie też prawdopodobnie musiał zmienić granice strefy czystego transportu, by umożliwić dojazd do parkingów Park&Ride. Projekt nowej uchwały będzie przedłożony już nowej, wybranej w kwietniu Radzie Miasta Krakowa. A przygotowywane zapisy mogą zacząć obowiązywać najwcześniej w przyszłym roku. Miasto szacuje, że strefa czystego transportu obejmie na początek 2 proc. samochodów.
Dopłaty do elektryków
Czy Ministerstwo podejmie działania mające na celu dofinansowanie zakupu samochodów niskoemisyjnych? – pyta posłanka PiS. Takie dopłaty są, zarówno do autobusów, jak i elektrycznych samochodów osobowych. Planowane są także dotacje do elektrycznych aut ciężarowych.
Czytaj także: Elektryczne ciężarówki pojadą w Polskę
Od lipca 2021 r. z programu „Mój elektryk” dofinansowano prawie 19 tys. samochodów elektrycznych. Zaplanowany na lata 2021–2026 program oferuje dofinansowanie do zakupu lub leasingu nowych pojazdów kategorii M1, N1, L1e-L7e (a więc także motorowery, skutery, motocykle). Dotacje mogą wziąć osoby fizyczne, przedsiębiorstwa oraz inne jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej. Łączny budżet programu wynosi 800 mln zł.