Dwutlenek węgla podaruj w prezencie

Szwajcarski start-​up ClimeWorks pro­wa­dzi ogrom­ny pro­jekt Orca, któ­re­go celem jest wychwy­ty­wa­nie CO2. Buduje na Islandii potęż­ną maszy­nę, któ­ra bez­po­śred­nio z atmos­fe­ry wychwy­ci dwu­tle­nek węgla, a następ­nie zma­ga­zy­nu­je go pod zie­mią. Właśnie prze­czy­ta­łam ich rekla­mę – wychwy­co­ne CO2 moż­na „poda­ro­wać“ w pre­zen­cie dowol­nej oso­bie w dowol­nym cza­sie. Można kupić abo­na­ment, może to być jed­no­ra­zo­wy pre­zent – wybie­ra się ilość CO2 i sumę do wpła­ty. Można też zre­zy­gno­wać w dowol­nym cza­sie. Projekt wspar­ło ponad 3,5 tys. osób. Warto?

Jak złapać dwutlenek węgla?

Climeworks jest jed­ną z pierw­szych i naj­bar­dziej zna­nych firm, któ­re bez­po­śred­nio wychwy­tu­ją z ota­cza­ją­ce­go nas powie­trza dwu­tle­nek węgla w celu jego prze­cho­wy­wa­nia lub dal­sze­go wyko­rzy­sta­nia. Trzy lata temu start-​up zbu­do­wał w Szwajcarii pierw­szą maszy­nę, teraz ma 16 pro­jek­tów w całej Europie.  Technologia ma być komer­cyj­na, czy­li ma się w jakiś spo­sób opła­cać. Szwajcarzy pra­cu­ją nad tym już od 11 lat, zebra­li spo­ro fun­du­szy. Zdjęcia maszy­ny zapie­ra­ją dech w pier­siach.  Rzeczywiście, ostro wzię­li się do roboty.

Warto mieć na uwa­dze, że ta tech­no­lo­gia, nazwa­na po angiel­sku Direct Air Capture – DAC, sama nie ura­tu­je świa­ta przed zmia­na­mi kli­ma­tycz­ny­mi. Może jed­nak w tym pomóc. Wychwytywanie CO2 to też roz­wią­za­nie sto­so­wa­ne u źró­dła – w kom­plek­sach prze­my­sło­wych jest to Carbon Dioxide Removal (CDR).

Jak złapać CO2?

Technologa Climeworks pole­ga na chwy­ta­niu dwu­tlen­ku węgla na powierzch­ni mate­ria­łu fil­tru­ją­ce­go. Gdy ten mate­riał jest peł­ny, kolek­tor zamy­ka się, a tem­pe­ra­tu­ra rośnie. Wtedy w zamknię­ciu uwal­nia się dwu­tle­nek węgla o wyso­kiej czy­sto­ści i wyso­kim stężeniu.

Inny start-​up Carbon Engineering wyko­rzy­stu­je roz­twór wodo­ro­tlen­ku pota­su do wią­za­nia czą­ste­czek CO2 zasy­sa­nych przez wen­ty­la­to­ry. Są wią­za­ne w tym cie­kłym roz­two­rze jako sól węgla­no­wa. W wyni­ku kolej­nych pro­ce­sów che­micz­nych wytwa­rza się czy­sty dwu­tle­nek węgla w posta­ci gazo­wej. W obu pro­ce­sach powie­trze jest uwal­nia­ne z powro­tem do atmos­fe­ry przy znacz­nie niż­szych – choć zazwy­czaj nie zero­wych – pozio­mach dwu­tlen­ku węgla.

Plusy i minusy pozbywania się CO2

Nowoczesnym tech­no­lo­giom pozby­wa­nia się CO2 z atmos­fe­ry przyj­rza­ła się tak­że Komisja Europejska. W krót­kim porad­ni­ku pod­su­mo­wa­ła plu­sy i minu­sy. Technologie DAC zuży­wa­ją dużo wody a wychwy­ty­wa­nie CO2 pochła­nia spo­ro ener­gii.  Potrzebują więc ener­gii odna­wial­nej albo cie­pła odpa­do­we­go. Koszt też jest nie­ma­ły i wyno­si 80–200 euro za tonę, choć jesz­cze kli­ka lat temu było to znacz­nie wię­cej. No i pozo­sta­je pyta­nie, co robić dalej z tym wychwy­co­nym z atmos­fe­ry dwu­tlen­kiem węgla. Gaz może być mie­sza­ny z wodą i pom­po­wa­ny głę­bo­ko pod zie­mię. Firma Carbfix zatła­cza CO2 do jaskiń, gdzie gaz reagu­je ze ska­łą bazal­to­wą i sam sta­je się kamie­niem w cią­gu kil­ku lat.

Jeśli szyb­ko nie zacznie­my na serio ogra­ni­czać emi­sji gazów cie­plar­nia­nych takie tech­no­lo­gie sta­ną się jed­nak nie­zbęd­ne. Dlatego inwe­sto­rów i entu­zja­stów poszu­ku­ją­cych roz­wią­zań dla kry­zy­su kli­ma­tycz­ne­go nie brakuje.