Topnienie lodu przyspiesza. I to bardzo

Pierwszy zespół badaw­czy prze­pro­wa­dził bada­nie glo­bal­nej utra­ty lodu przy uży­ciu danych sate­li­tar­nych. Okazuje się, że tem­po, w jakim lód zni­ka na całej pla­ne­cie, przy­spie­sza.

Największy szczyt Ziemi

Badanie obej­mu­je okres 23 lat. W tym cza­sie zni­kło 28 bilio­nów ton lodu. Ta ilość odpo­wia­da tafli lodu o gru­bo­ści 100 metrów pokry­wa­ją­cej całą Wielką Brytanię. 

Połowa wszyst­kich strat pocho­dzi­ła z lodu na lądzie. Wszystkie regio­ny lodow­co­we na całym świe­cie tra­cą lód. 

Chociaż w każ­dym bada­nym przez nas regio­nie utra­ci­li­śmy lód, stra­ty z lądo­lo­dów Antarktydy i Grenlandii wzro­sły naj­bar­dziej – powie­dział głów­ny autor bada­nia Thomas Slater, z Centrum Obserwacji i Modelowania Polarnego w Leeds

Tempo zni­ka­nia lodu na Ziemi wyno­si­ło 0,8 bilio­na ton rocz­nie w latach 90. A w roku 2017 wzro­sło już do 1,3 bln ton. 

Aby spoj­rzeć na to z per­spek­ty­wy, jeden bilion ton lodu moż­na trak­to­wać jako kost­kę lodu o wymia­rach 10x10x10 km, któ­ra była­by wyż­sza niż Mount Everest.

Czytaj: Dwutlenek węgla poda­ruj w prezencie

Pokrywy lodo­we są teraz zgod­ne z naj­gor­szy­mi sce­na­riu­sza­mi ocie­ple­nia kli­ma­tu przed­sta­wio­ny­mi przez Międzyrządowy Zespół ds. Zmian Klimatu (IPCC).

Topnienie lodu wpływa na morza

W ten spo­sób zaob­ser­wo­wa­no, że poziom mórz na świe­cie pod­niósł się o 35 mili­me­trów. To dla­te­go, że top­nie­nie lodu z lądo­lo­dów i lodow­ców zwięk­sza poziom wód i ryzy­ko zala­nia tere­nów przy­brzeż­nych. Natomiast utra­ta lodu mor­skie­go nie przy­czy­nia się bez­po­śred­nio do wzro­stu pozio­mu morza. Ma za to moc­ny wpływ pośred­ni. Jedną z klu­czo­wych ról lodu jest odbi­ja­nie pro­mie­nio­wa­nia sło­necz­ne­go z powro­tem w kosmos. To poma­ga utrzy­mać Arktykę w chłodzie.

W mia­rę kur­cze­nia się lodu mor­skie­go oce­any i atmos­fe­ra pochła­nia­ją wię­cej ener­gii sło­necz­nej, co powo­du­je szyb­sze ocie­ple­nie Arktyki niż gdzie­kol­wiek indziej na naszej pla­ne­cie – Isobel Lawrence z Centrum Obserwacji i Modelowania Polarnego

Pierwsze takie badanie

Badanie jest pierw­szym tego rodza­ju prze­pro­wa­dzo­nym za pomo­cą obser­wa­cji sate­li­tar­nych. Obejmuje 215 tys. lodow­ców gór­skich roz­sia­nych po całej pla­ne­cie, polar­ne pokry­wy lodo­we na Grenlandii i Antarktydzie, szel­fy lodo­we pły­wa­ją­ce wokół Antarktydy oraz lód mor­ski dry­fu­ją­cy na Oceanie Arktycznym i Południowym.

Zespół naukow­ców pod kie­row­nic­twem Uniwersytetu w Leeds w Wielkiej Brytanii wyko­rzy­stał infor­ma­cje z sate­li­tów ESA ERS, Envisat i CryoSat, a tak­że misji Copernicus Sentinel‑1 i Sentinel‑2. Artykuł na ten temat został opu­bli­ko­wa­ny w „The Cryospher“.